بچه ها کمککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککککک

بچه ها از همتون ممنون که یه سر میاییدو نظری می دید من وقتی میام تو وبتون براتون نظر بدم با مشکل مواجه میشم بابا من بیمعرفت نیستم اما پنجره نظراتتونو باز نمی کنه اخه چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

برای شمام پیش اومده؟قبلا با دوبار باز و بسته کردنش مشکل حل بود اما الان ماله بعضیارو باز می کنه ماله بعضی دیگه رو نه

درویش و جهنم

درويشی به اشتباه فرشتگان به جهنم فرستاده ميشود
پس از اندك زمانی، داد شيطان در می آيد
رو به فرشتگان می كند و می گويد : جاسوس می فرستيد به جهنم؟
از روزی كه اين مرد به جهنم آمده مدام در گفتگو است و جهنميان را راهنمایی می كند و
سخن درويشی كه به جهنم رفته بود اين چنين است؛

سايه دراز لنگر ساعت

روي بيابان بي پايان در نوسان بود

مي آمد، مي رفت .

مي آمد، مي رفت .

و من روي شن هاي روشن بيابان

تصوير خواب كوتاهم را مي كشيدم،

خوابي كه گرمي دوزخ را نوشيده بود

و در هوايش زندگي ام آب شد .

خوابي كه چون پايان يافت

من به پايان خودم رسيدم .

من تصوير خوابم را مي كشيدم

و چشمانم نوسان لنگر ساعت را در بهشت خودش گم كرده بود.

چگونه مي شد در رگهاي بي فضاي اين تصوير

همه سرگرمي خواب دوشين را ريخت ؟

چيزي گم شده بود

یاد بود قیصر امین پور

چه قدر زود دیر می شود

به نام حق
به نام آنكه دوستي را آفريد، عشق را ، رنگ را ... به نام آنكه كلمه را آفريد.
و كلمه چه بزرگ بود در كلام او و چه كوچك شد آن زمان كه ميخواستم از او بگويم.
سالهاست دچارش هستم. و چه سخت بود بيدلي را ، ساختن خانه اي در دل.
و اين دل بينهايت، چه جاي كوچكي بود براي دل بيتابش.

او رفت و من نشناختمش . در تمام ميخكهاي سر هر ديوار، آواز غريبش را شنيدم
اما نشناختمش. همانگونه كه بغضهاي گاه و بيگاهم را نشناختم.
فقط آنقدر او را شناختم كه در سايه هاي افتاده به كلامش، به دنبال جاي پاي خدا باشم.

اينجا، هر چه هست، جز با صداقت او و كلام و نقشهاي او، حوض بي ماهيست.
شايد مزرعه اي باشد با زاغچه اي بر سر آن
زاغچه اي كه هيچكس جدي نگرفتش .
اينجا را هديه اش ميكنم. به آنكس كه براي سبدهاي پرخوابمان، سيب آورد.
حيف كه براي خوردن آن سيب، تنها بوديم . چقدر هم تنها ...

باز چشمانم رو به سوی دشت تابان قرار گرفت در این کوهسار واژگان به حرف بی تپش مرده که در این وادی دنبال قطره ای شاید سایه ای خوام گشت و از سر واژه ها خواهم پرید من ان واژه سرد را دیدم که از انگشت شهابی سیاهی را نشانه میرفت و رفتم باز پنجه نگاهی خوابم را میربود و باز دخترکی گریان صحنه صحنه واژه های چشمانم را میخواند تپش های اشنا نزدیک آیید من از صداقت بلوری چشمانتان میخواهم رازی را بگویم که در این واژه
چشمی گریان نیست دستی پی دستی میدود در چشمان واژه من بلوری وجود ندارد هرگاه نزدیک شدی صداقت حرف هایم را خواهی شنید گنگ بی تپش سخت گریان
باز هوای خاکستری لبانت را میشمارم امروز به اندازه طلوع انگور بیشتر شده است چه سخن لطیفی باز امروز بین صدای پرنده ای جریان دارد نوای سرد خاموش بیا باز نزدیک آی دستانم پی واژهایت میگردند نزدیک آی دستی پی دستی میرود ...
تنش باغچه در پی واژه سکوت طرحی رقم میزد طرحی از واژه ها ی سنگی که در شگفتی اتم میماندند یا شاید دستی می رفت که گلی را در واژگون اشیا بخواند سرودی از پی زهر. کودکی لب شط نشسته است قطره ها را می شمارد نزدیکش میروم میخندد و من هم ...
دیروز گریه ام گرفته بود یا که کسی شاید گریه ای میکرد و من فقط انعکاس لبهای او بودم

بازم سلام می دونم خیلی وقته بهتون سرنزدم  سر خاروندنم نمی ذاره از همتون معذرت می خوام

چند وقتی بود با این سایت مشکل داشتم اعصابمو خورد کرد تا درست شد

سلام به همگی معذرت می خوام از اینکه دیر به دیر بهتون سر می زنم اما گرفتاریا نمی ذاره سلا جدید تو راهه کاراتونو کردین خونه های دلتونو تکوندین یا نه؟اگه تا حالا این کارو نکردین سریع دست به کار شین وقت زیادی باقی نمونده

اتاقي تاريك. بستري سرد. ستاره ها در مرگ...و دخترك در سطح سيماني اين حصار محصور...در جاي جاي ان ماتمكده ي عريان صحنه ي دل ازار ان خانه هاي نمورو ان چهرهاي پريده رنگ از فقر و گرسنگي در برابر چشمانش تصوير مي شد. به دستانش نگاه كرد . خالي بود! خالي خالي... حتي تكه ناني نداشت كه با شرمساري تمام به دور از چشمان معصوم ان كودكان گرسنه در خورجين خاليشان بگذارد و براي فرار از نگاه پر تمنايشان تمام كوچه هاي شهر را مرثيه بخواند و اشك بريزد...
ادراك ان همه مصيبت بر شب و روزش جاري بود او هم چنان بر در و ديوار سيه چرده ي سكوت زنجير ..دستانش مي لرزيد و نفسهايش به شمارش افتاده بود. هواي اتاقش سنگين ...پنجره را گشود تا شايد خنكاي نسيمي بر رويش وزيدن بگيرد. دريغا...هواي بيرون سنگين تر...سرفهاي خونينش شدت ميگرفت..كجا بود جرعه اي اب؟
نا گاه از قعر ان كوچه هاي بي سمت و سو صداي زنگي رسيدش به گوش. طنين دل اشوبي داشت ان جرس..سرش را بالا اورد . مردي را ديد كه تن پوش سياه كلاه داري را بر تن داشت و زنگوله اي نقره فام بر دست... مرد با صدائي لرزان نجوا ميكرد:"هنوز مي توان در پي عقل نرفت و به برگي از شاخه ي بيد مجنون وار ايتي را ديد...هنوز ميشود مانند ارتعاش روي سطح واقعيت دويد"...
انكاس صداي محزونش اشكهاي سوزاني را بر چشمان دخترك به حلقه در اورد...گنگ و سرگردان به سمت كوچه رميد !د را به هم خورد ...شيشه ها غريد...به كوچه رسيد ! مرد هم چنان مرثيه مي خواند :"هنوز مي توان دچار بود به واقعيت رسيد.."
ناله وار صدايش كرد:اي مرد !صبر كن...
پاسخي نبود. مرد پيوسته گام بر مي داشت!
ديگر بار خواندش: اي سيه پوش غريب! صبر...
گويا نامش را به درست فرياد كرده بود ! مرد ايستاد!چهره اش زير كلاه مدفون بود ...با صدائي كم سو گفت: از من چه مي خواهي ؟
اشكهاي دخترك بي امان جاري...زير لب گفت: سكوتم را بشكن!!!!
شانه هاي مرد از هق هقي تلخ لرزيد ... زنگوله را بر زمين گذاشت و بي هيچ كلام به راه افتاد. هم چنان شانه هايش از هق هقي پر وسعت مي لرزيد...
و دخترك...ايستاده بود بر جاي ! نه توان كلامش بود نه فريادي نه گامي....اشك در چشمانش ... ايستاده بود و دور شدنش را تماشا مي كرد.مرد در پيچ و خم كوچه هاي مه گرفته گم مي شد...مرد غريب ديگر رفته بود...
به سمت زنگوله رفت . انرا برداشت...بغضش نم نم مي شكست و سكوتش نيز كم كم ...
زنگ را به صدا در اورد. با خود زمزمه كرد :شايد هنوز مي توان در ابهام طلائي رنگ گندم غوطه خرد و قرص ناني از ابهامش چيد و خورجينهاي خالي يتيمان را از عطر نان لبريز كرد ! (صداي لحظه به لحظه بلندتر مي شد ) شايد هنوز مي توان در ابعاد يك سيب سرخ گم شد و به عطش خونين خورشيد رسيد ...
(نگ را محكمتر به صدا در اورد. صدايش به فرياد نزديك مي شد ...):
اري هنوز مي توان در پي باد عبور كرد و از پيشگاه چشمان بي نجيب خدايان مرگ گذشت بر قامت نامهاي اساطيري و جاودان پيوند خورد...
صداي پي در پي زنگها همراه با فريادش اوج مي گرفت... مردم دسته به دسته به كوچه مي امدند!
مردي سال خورده كه ردائي مضحك بر تن داشت عربده كشيد:ساكت شو هرزه ي بي سر و پا!! تو ديگر از كدامين قبرستان امده اي؟
دخترك:من از گورستاني مي ايم كه هيچ يك از قبرهايش سنگي نداشت ! و خاك تك تك ان گورهاي بي نشان را سرمه ي چشمانم كرده ام ! اي همه چشمهايتان پر مرگ! بنگريد كه چه پر فروغ است ديدگانم... من از طلوع گاه فقر امده ام از خانه هاي تاريك و غبار گرفته ي گرسنگان...من از مجاورت قلبهائي امده ام كه با هر طپش صد ها بار مردند من سوداي طپشهاي سبزشان را به يغما برده ام تا به هر لحظه هزاران يارشما ديو صفتان كريح را بميرانم...
زني فاحشه: خفه شو ولگرد عوضي؟!
دخترك:نفرين بر شما جماعت فاحشه پرست فاحشه پرور !!! لعنت خدا بر شما معروفه هاي پست هر جائي...لعنت...
مردم بر سر و روي دخترك سنگ مي زدند و يك صدا فرياد مي كردند : ساكت شو !! ساكت شو!!
تن دخترك زخمي ميشد و جوي خون از پاهايش مي چكيد... كلام موزون مرد غريب را به خاطر مي اورد و با اخرين نفسهايش با شدت تمام زنگ را به صدا در اورد فرياد كرد:
نفرين بر شما غارتگران فكر انساني! نفرين...
مردم هم چنان بر وي سنگ مي زدند ... توان از پاهايش ميشد ...خون ازاو مي رفت...ديگر رمقي برايش نمانده بود ...خسته و خونين بر زمين افتاد با صدائي كم رنگ بريده بريده گفت: نفرين بر همه ي شما دوپايان چهار پا صفت !! نفرين...
صدايش بيرنگ و بيرنگ تر ميشد و ديگر لحظه اي امد كه ديگر از او صدائي شنيده نشد!!!!...
ااه... بر لبانش لبخندي محو اذين بسته بود .شايد ان لبخند محو از براي شكست سكوتش بود و يا شايد...

...دنگ ... دنگ
...دنگ
.فرصتي از كف رفت

دخترك سراغ نور را مي گرفت و درختان وعشق و...
و مردمان او را چون جزاميان از خود ميراندند

دخترك كوچك بود اما پر از حس جوانه زدن
و دلي داشت به بزرگي خواب خدا
دخترك نالان شد و در پناه ديواري پير
لحظه اي مكثي كرد و ز خاموشي دل مردمان...
ناگاه اشكي ريخت

اشك او سخت تكان داد قلب آسمان را
آسمان از ته دل فرياد كرد وصداي او سخت لرزاند ملكوت خدا را...
دل شهر در هر تپش قلب دخترك تپيد
و خورشيد رويش عشق را در دل خود حس كرد...
و شايد چنان شد كه در روياي من و تو نشود.

اما...
كاش ميشد دل آسمان براي ما تنگ شود.

از هنگامی که خداوند مشغول خلق کردن زن بود، شش روز

می گذشت،

فرشته ای ظاهر شد و عرض کرد : چرا اين همه وقت صرف اين

يکی می فرماييد ؟

خداوند پاسخ داد : دستور کار او را ديده ای ؟

او بايد کاملا قابل شستشو باشد، اما پلاستيکی نباشد، بايد

دويست قطعه متحرک داشته باشد، که همگی قابل جايگزينی

باشند،بايد بتواند با خوردن قهوه تلخ بدون شکر و غذاي شب مانده

 کار کند،بايد دامنی داشته باشد که همزمان دو بچه را در خودش جا

 دهد و وقتی ازجايش بلند شد ناپديد شود،بوسه ای داشته

باشد که بتواند همه دردها را، از زانوی خراشيده گرفته تا قلب

شکسته، درمان کند وشش جفت دست داشته باشد.

فرشته ازشنيدن اين همه مبهوت شد،گفت : شش جفت دست!!!

امکان ندارد؟

 خداوند پاسخ داد:فقط دست ها نيستند. مادرها بايد سه جفت چشم

هم داشته باشند.

اين ترتيب، اين می شود يک الگوي متعارف برای آنها

خداوند سری تکان داد و فرمود : بله يک جفت برای وقتی که از

بچه هايش می پرسد که چه کار می کنيداز پشت در بسته هم بتواند ببيندشان، يک

جفت بايد پشت سرش داشته باشد که آنچه را لازم است بفهمد،جفت سوم

همين جاروی صورتش است که وقتی به بچه خطاکارش نگاه کند بتواند

 بدون کلام باو بگويد او را می فهمد و دوستش دارد.

فرشته سعی کرد جلوي خدا رابگيرد اين همه کار براي يک روز

خيلی زياد است،باشدفردا تمامش بفرماييد.

خداوند فرمود : نمی شود، چيزی نمانده تا کار خلق اين مخلوقی را

که اين همهبه من نزديک است، تمام کنم، از اين پس می تواند هنگام بيماری، 

 خودشرا درمان کند، يک خانواده را با يک قرص نان سير کند و يک

بچه پنج سال را وادار کند دوش بگيرد.

فرشته نزديک شد و به زن دست زد،اما ای خداوند، او را خيلی

 نرم آفريدی.

 بله نرم است، اما او را سخت هم آفريده ام، تصورش را هم

 نمیتوانی بکنی که تاچه حد می تواند تحمل کند و زحمت بکشد.

فرشته پرسيد : فکر هم می تواند بکند؟

خداوند پاسخ داد : نه تنها فکر می کند، بلکه قوه استدلال و مذاکره

هم دارد.

آن گاه فرشته متوجه چيزي شد و به گونه زن دست زد،ای وای،

مثل اينکه اين نمونه نشتی دارد، به شما گفتم که در اين يکی زيادی مواد

 مصرف کرده ايد.

خداوند مخالفت کرد: آن که نشتی نيست، اشک است.

 فرشته پرسيد : اشک ديگر چيست؟

 خداوند گفت : اشک وسيله ای است برای ابراز شادی، اندوه،

 درد،نا اميدی،تنهايی، سوگ و غرورش.

 فرشته متاثر شد. شما نابغه ايد ای خداوند، شما فکر همه چيز

 راکرده ايد،

 چون زن ها واقعا" حيرت انگيزند"زن ها قدرتي دارند که مردان را متحير می کنند

 همواره بچه ها را به دندان می کشند،سختی ها را بهتر تحمل می کنند بار زندگی را

به دوش می کشند،ولی شادی، عشق و لذت به فضای خانه می پراکنند

وقتی مي خواهند جيغ بزنند، با لبخند مي زنند،وقتی می خواهند گريه کنند، آواز

 می خوانند وقتی خوشحالند گريه می کنندو وقتی عصبانی اند می خندند، برای آنچه

باور دارند می جنگند،در مقابل بی عدالتی می ايستند، وقتی مطمئن اند راه حل ديگری

وجود دارد، نه نمی پذيرند بدون کفش نوسرمی کنند که بچه هايشان کفش نو داشته

باشندبراي همراهی يک دوست مضطرب، بااو به دکتر می روند،بدون قيد و شرط

دوست می دارند وقتی بچه هايشان به موفقيتی دست پيدا می کنند گريه می کنند و

 وقتی دوستانشان پاداش می گيرند، می خندند،در مرگ يک دوست، دلشان

 می شکند،دراز دست دادن يکی از اعضای خانواده اندوهگين می شوند،با اين حال

 وقتی می بينند همه از پا افتاده اند، قوی، پابرجا می مانند،آنها می رانند، می پرند،

 راه می روند، می دوند که نشانتان بدهند چه قدر برایشان مهم هستيد.

قلب زن است که جهان را به چرخش در می آورد. زن هادرهر اندازه و رنگ و

شکلی می دانند که بغل کردن و بوسيدن می تواند هر دل شکسته اي را التيام بخشد

 کار زن ها بيش از بچه به دنيا آوردن است، آنها شادی واميد به ارمغان می آورند.

 آنها شفقت و فکر نو مي بخشند، زن ها چيزهای زيادی برای گفتن و برای بخشيدن دارند

خداوند گفت : اين مخلوق عظيم  فقط  يك عيب دارد.

فرشته پرسيد : چه عيبی ؟؟؟؟؟؟؟

خداوند گفت: قدر خودش را نمی داند

*************************************************

آخییییییییییییییییییییییییییی راحت شدم بلاخره امتاحانامون خوب یا بد تموم شد هر چند همشونو

افتضاح دادم ولی از دستشون راحت شدم تا دوباره ترم شروع بشه یکم وقت استراحت دارم چه

قدر کار دارم اینقدر واسه این روزا برنامه ریزی کردم که نمی دونم به همشون می رسم یا نه؟ من

واقعا موندم تو کار بعضی از این آدما اینقدر درس می خونن مخشون منفجر نمی شه؟؟؟؟؟؟؟؟ من

عمراً بتونم تو یه روز بیش از 2ساعت درس بخونم.اصلا میمیرم.فکرشو بکنید من که عمرا کتابی

بگیرم دستم یه جا ساکت بشینم بخوام درس  بخونم(البته شب امتحان استثناست)دور از واقعیته. یه

روز که خونه داییم بودم و داشتیم با دختر داییم درس می خوندیم یکم درس خوندم حوصلم سر

 رفت یکم با دختر داییم حرف زدم و باز شروع کردیم درس بخونیم باورتون نمی شه نزدیکای یه

ساعت بود که داشتم درس می خوندم دیگه مخم داشت سوت می کشید اینقدر حرف نزده بودم که

 یهو داد زدم سعیییییییییییییییییییییده،سعیده،جان من پاشو بریم بیرون حوصلم سر رفت وقتی رفتیم

پیش زن دایی ام منو که دید گفت: مگه چند ساعت درس خوندی که این قیافه رو گرفتی؟گفتم زن

دایی تازه اگه مامانم بفهمه من همین قدرم درس خوندم واسم اسپند دود می کنه یه وقت چشم

نخورم. من اگه یه دقیقه ساکت بشینم دق می کنم.بعضی وقتا خواهرم میگه:خدا،فقط یه ساعت ،یه

ساعت این(یعنی من) خروسک بگیره صداش در نیاد راحت باشم.من اگه یه روز ساکت باشم و

شلوغ نکنم ،شیطونی نکنم،مطمئناً خورشید اون روز از غرب طلوع کرده

خلاصه امیدوارم همتون صحیح و سالم باشین امتاحاناتونم خوب داده باشین